Ełk jest letnią stolicą Mazur. Jezioro to centrum Ełku, zarówno w kontekście sportów wodnych, jak i szeregu wakacyjnych imprez przy Promenadzie.

Zwany jest miastem białej lilii wodnej. Nazwę swą miasto przyjęło od rzeki Ełk, zwanej dawniej w języku jaćwieskim Łek. Słowo to we wspomnianym języku oznaczało białą lilię wodną. Ta piękna nazwa niezwykle komponuje się z położeniem miasta wśród lasów, jezior i rzek. Położenie miasta na brzegu jeziora Ełk, a także duża ilość terenów zielonych nadają mu unikalny charakter i są atutami o dużym znaczeniu turystycznym i gospodarczym.

Pojezierze Ełckie obejmuje rozległe malowniczo połączone kompleksy leśne, jeziora, pagórki i doliny morenowe oraz tereny równinne. Obszar ten jest bogaty w faunę. W leśnych ostępach zamieszkują sarny, jelenie, dziki, zające, tchórze, kuny, a zimą nawet wilki. Na podmokłych terenach w okolicach Żelazek można spotkać łosie, a w lasach Bartosz - bobry. Natomiast jeziora są bogate w różnorodne gatunki ryb. Znaczna część pojezierza to obszary krajobrazu chronionego. Wszystko to razem sprawia, że tereny te są rajem dla wędkarzy, grzybiarzy oraz miłośników długich wędrówek pieszych, rowerowych, kajakowych i narciarskich. Na tych terenach pospolicie występują bociany, a żyją one tylko w nieskażonym środowisku naturalnym. Ich obecność na Pojezierzu Ełckim jest dla turysty gwarancją czystości środowiska naturalnego Krainy Bociana.

Jednym z zaledwie kilku tego rodzaju zabytków w Polsce i atrakcją, jest powstała na początku XX-go wieku Ełcka Kolej Wąskotorowa, która przyciąga każdego roku do Ełku rzesze turystów.
Sama podróż to nie wszystko - podczas pobytu na stacji EKW w Ełku istnieje możliwość zwiedzenia Muzeum Kolejnictwa, Skansenu Pszczelarskiego, pracowni rzeźby Stowarzyszenia ESTiAN w  Ełku  oraz wystawy Dziwy Natury w Sypitkach.